Ervaringsverhalen

terug naar het overzicht van de verhalen

Hallo, ook ik heb een verhaal over de schrik van iedere pm drager. Voor 14 jaar terug ondekte ze bij mijn een veel te snel ritme..Z``n`150 tot 220 slagen per min. Waar van ik ook menig keer onwel werd, en men besloot om eerst met vele soorten medicijnen of het te verhelpen was. Na maanden van slikken van ik weet niet hoeveel medicijnen en hun bij werkingen was ik het zat...En werd er besloten dat ik naar Utrecht moest ,waar ik me goed behandeld voelde: alles hebben zei uit de kast gehaald.

En een jaar daarna werd besloten om mijn een openhartoperatie te doen. Die hier in Holland nergens was uit gevoerd,maar als het zou lukken hoefde ik geen medicijnen meer en hoefde ik ook geen pm..En bij deze was ik dus bereid om over te gaan tot deze operatie..Is ook gebeurd . Helaas gelijk bij de operatie ondekten ze nog meer rare dingen: ik had nog steeds een gat in mijn hart . En ook was de sinusknoop niet goed meer ,14uur later en nog niets op geschoten. .Maanden in het ziekenhuis gelegen: vele maze operaties en efos gehad. Maar niets mocht baten..Dus toch helaas een pm. Na een dag begon voor mijn het trauma rond de pm: hij raakte los ,dus weer vast zetten. Nog geen mnd later kwam de draad naar buiten groeien, daarna weer klapte de pm helemaal om z`n as heen. Dus weer opnieuw. Daarna was de draad dwars door mijn spieren gescheurd.. Weer opnieuw mijn eerste pm was een monster hij moet 12 keer in nog geen twee jaar worden vastgezet. Daarna hebben ze uiteindelijk besloten nadat de draad tijdens de ok knapte, om het naar de andere kant te plaatsen ...Helaas kreeg ik toen z`n zware storing dat het bijna mijn leven kostte ,en ik dus een hele week weer op ic lag.. Ook deze keer moest het weer 10 keer overgedaan worden..Nu loop ik dus bij het pijnteam voor uitval en constante pijn aan mijn schouder en arm ..wat doortrekt naar mijn nek..Daar werden allerlei onderzoeken gedaan,en bleek dat mijn zenuwen waren beschadigd door al die operaties en dat ze verkeerd aan elkaar waren gegroeid... Dus kreeg ik morfine en even daarna een tens die ik nu nog draag hele dagen.

Na veel ruzie met onze oude cardioloog hebben wij besloten nadat er toegegeven was dat er fouten waren gemaakt niet meer bij dit ziekenhuis wilden blijven.De cardioloog heeft nog vanalles geprobeerd om mij daar te houden,maar ik kon hem echt niet meer vertrouwen,zelfs onder mijn spieren is geopereerd zonder algehele narcose ..Dus ik had mijn buik er flink van vol artsen en hun fouten het lijkt wel of hun voor god mogen spelen.

En voor mijn was het een grote nachtmerrie...De nieuwe cardioloog snapte niets van het feit ,dat ik al die keren ben geopereerd zonder algehele narcose...Daar hij op mn ribben kast was vast gezet.Hij vond dat onmenselijk ,,En bij mij viel er toen hij dat zei een last van m`n schouders..Eindelijk iemand die mij geloofde ...Hij is nu alles opnieuw in kaart aan het brengen,en heeft mijn nu al beloofd dat hij mij nooit zou opereren zonder algehele narcose..Dat alleen al om eindelijk geloofd te worden,want mijn oude cardioloog zei dat er niemand was die net als ik zo vaak opnieuw moest worden geholpen,en ik werd zelfs door hem beschuldigd of ik het zelf niet deed..Deze arts zei gelijk Anita er is een ding wat je een mens nog aan kan doen in jouw geval,en dat is om jou zo te kwetsen ,en te beschuldigen..Maar neem van mij maar aan dat jij zoiets nooit zelf gedaan kan hebben,daar hij al die tijd onder de spieren lag..Waar jezelf niet bij kan..

NOu dat was een opluchting..Tegen deze arts heb ik net als tegen de oude gezegd dat er een site bestaat waar mensen zoals ik hun verhaal kunnen doen.En dat ze daar maar is moesten gaan lezen ,dat ik dus echt niet de enige ben met z`n drama pm....

groetjes Anita ..........